قالب های لاستیکی سیلیکونی به دلیل مقاومت عالی در برابر دماهای بالا و پایین، مقاومت در برابر پیری و کشش خوب، به طور گسترده در تولید صنعتی، کاربردهای پزشکی و تولید مثل هنر استفاده می شود. روش سنتز آنها در درجه اول به واکنش اتصال عرضی لاستیک سیلیکون مایع (LSR) یا لاستیک سیلیکونی ولکانیزه در دمای اتاق (RTV) متکی است. مراحل اصلی شامل آماده سازی مواد خام، اختلاط، گاز زدایی و پخت است.
ابتدا، یک ماده پایه لاستیکی سیلیکونی مناسب، معمولاً یک-دو جزء (جزء A حاوی وینیل سیلوکسان و جزء B حاوی هیدروژن سیلوکسان) یا یک جزء تک- (پیش-مخلوط و سپس در دمای اتاق ولکانیزه شده) انتخاب کنید. اجزای A و B به نسبت مناسب مخلوط می شوند. مقدار کاتالیزور اضافه شده مستقیماً بر نرخ اتصال عرضی تأثیر می گذارد. کاتالیزورهای پلاتین معمولاً برای ترویج واکنش افزودن پیوندهای هیدروژنی سیلیکونی به گروههای وینیل استفاده میشوند. در طول فرآیند اختلاط، تمیزی محیط باید به شدت کنترل شود تا از تأثیر ناخالصی ها بر دقت قالب جلوگیری شود.
پس از اختلاط همگن، گاززدایی انجام میشود که اغلب از گاززدایی با خلاء استفاده میشود تا حبابهای وارد شده در حین اختلاط را از بین ببرد و از سطح قالب صاف و بدون نقص{0}} اطمینان حاصل شود. سپس لاستیک گاز زدایی شده به داخل حفره قالب تزریق می شود. بسته به روش ولکانیزاسیون، می توان از ولکانیزاسیون در دمای اتاق یا ولکانیزاسیون گرم استفاده کرد. لاستیک سیلیکونی ولکانیزه شده در دمای اتاق (RTV-2) به تدریج در دمای 25 درجه تحت تأثیر یک کاتالیزور پخته می شود که به چرخه پخت طولانی تری نیاز دارد اما فرآیند را ساده می کند. لاستیک سیلیکونی ولکانیزه شده با دمای بالا (HTV) و برخی از انواع RTV-1 برای تسریع واکنش اتصال عرضی و کوتاه شدن زمان قالبگیری نیاز به حرارت تا 100-150 درجه دارند.
پس از عمل آوری، قالب لاستیکی سیلیکونی از قالب خارج می شود. دقت ماکت آن می تواند به ± 0.05 میلی متر برسد و آن را برای ریخته گری دقیق قطعات ساختاری پیچیده مناسب می کند. فرآیندهای مدرن همچنین از پرکننده ها (مانند سیلیس) برای بهبود استحکام مکانیکی یا معرفی عوامل فلورسنت برای کمک به کنترل کیفیت استفاده می کنند. بهینهسازی مداوم فناوری سنتز قالب لاستیکی سیلیکونی، کاربرد گسترده آن را در زمینههای نوظهور مانند نمونهسازی سریع و تراشههای میکروسیال هدایت میکند.
